19-05-2012

TI » Artykuły

Drukuj

Powiadom

Konfrontacji nie było

Na dziesięć dni przed rocznicą tragicznego zdarzenia jakie miało miejsce 21 lutego 2011 roku w Katlewie, w Sądzie Rejonowym w Nowym Mieście odbyła się kolejna, piąta rozprawa.



Niedługo minie rok jak psy sąsiadów zagryzły na śmierć pięcioletniego Kubę w niewielkiej wsi jaką jest Katlewo, położoną gdzieś na krańcach powiatu nowomiejskiego. Od października ubiegłego roku w Sądzie Rejonowym w Nowym Mieście Lubawskim toczy się proces przeciwko właścicielom psów, których oskarżono o nieumyślne spowodowanie śmierci pięcioletniego chłopca.

Piąta rozprawa odbyła się w ubiegłym tygodniu i póki co trudno określić końcową datę całego procesu. W sądzie pojawili się świadkowie z Katlewa, byłe małżeństwo, Jadwiga i Bernard R., których zeznania miały być skonfrontowane z wyjaśnieniami policjanta sporządzającego protokół przesłuchania Piotrem Z. Niestety ten świadek nie stawił się na rozprawie, zaś zeznania jego kolegi, funkcjonariusza towarzyszącego przy tych pierwszych czynnościach niewiele nowego wniosły.

Tego dnia w sądzie stawił się biegły mgr inż. Radosław Nawotka z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, autor opinii, która jest jednym z kluczowych dowodów w tej sprawie. Zawarte w niej spostrzeżenia i uwagi biotechnolog w całości podtrzymał oraz udzielał stronom szczegółowych wyjaśnień. Biegły w swych wnioskach końcowych opinii stwierdził, iż materiał biologiczny pobrany z sierści psa rasy alaskan malamute jest genetycznie tożsamy z tym zawartym na podkoszulku dziecka. Profil DNA wyizolowany z zabezpieczonego materiału dowodowego jest zgodny z profilem DNA wyodrębnionym z koszulki, czyli dawcą materiału zawartego w próbkach jest ta sama osoba - wyjaśniał biegły z Olsztyna. Ekspert zapoznał sąd z metodologią badania - od wyizolowania DNA z próbek, poprzez namnożenie ich fragmentów, do elektroferezy i końcowej analizy wyników.

Kryminalistyczna analiza DNA jest analizą porównawczą, porównywania śladu biologicznego z materiałem porównawczym, tj. pobranym od konkretnej osoby. W tej sprawie chodziło głównie o porównanie dwóch próbek z zabezpieczonego materiału dowodowego, dokładnie śladów krwi. Niektórzy świadkowie składających zeznania wskazywali na brunatne plamy, które widzieli na sierści psa rasy alaskan malamute, na nosie, szyi i łapie czworonoga.

- W tym konkretnym przypadku źródłem DNA w badanych próbkach nie mogło być nic innego niż zidentyfikowana krew ludzka. Jeżeli założymy sytuację, że w próbce znajduje się inna substancja biologiczna, pochodząca od innej osoby, to mielibyśmy do czynienia z mieszaniną DNA - nie pozostawiał złudzeń zeznający biegły. Ekspert odniósł się również do stopnia prawdopodobieństwa występowania takiego samego genotypu w danej populacji, który określił jako mniejszy niż jeden do szesnastu trylionów. Powołał się w tym miejscu na badania prowadzone przez dr Tomasza Kupca z Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie, specjalistę prezentującego najwyższy poziom ekspercki w medycynie sądowej.

Biegły prowadził również badania treści żołądków zwierząt, ale z uwagę na specyficzne, skrajnie trudne warunki środowiska, nie sprzyjające zachowaniu materiału biologicznego jakim są jądrzaste komórki krwi wykorzystywane w badaniach DNA, nie udało się z tych próbek niczego wyodrębnić.

O ile zeznania przedstawione przez biegłego były ścisłe i precyzyjne, to trudno za takie uznać te składane przez funkcjonariuszy policji, którzy w dniu tragicznego zdarzenia prowadzili czynności na miejscu w Katlewie. Na początku stycznia zeznawał funkcjonariusz, który przesłuchiwał głównego świadka Bernarda R. i zapewniał wtedy sąd, że czynność ową przeprowadził zgodnie z procedurą, ba nawet starannością większą, zważywszy okoliczności sprawy. Teraz okazało się, że sam protokół przesłuchania był pisany na jakiejś kartce papieru, a nie urzędowym formularzu przesłuchania świadka, co stwierdziła zeznająca jako świadek była żona pana Benka. Inny funkcjonariusz, który był obecny przy końcowym etapie przesłuchania świadka nie potrafił jednoznacznie stwierdzić, czy złożone zeznania były przesłuchiwanemu na koniec odczytane.

Sąd zwróci się do Komendy Powiatowej Policji w Nowym Mieście o przepisanie protokołu oględzin samego miejsca zdarzenia. Ten ważny dokument, zdaniem obrońcy jednego z oskarżonych, był sporządzony przez policyjnego technika niechlujnie, w sposób utrudniający, czy wręcz uniemożliwiający jego pełne zrozumienie. Mowa tu o rzeczy, na podstawie której ustala się przebieg feralnego zdarzenia.

Wątki przesłuchań zapewne powrócą przy kolejnej rozprawie, ale trudno nie oprzeć się wrażeniu, iż wspólnym wyróżnikiem zeznających policjantów jest niepamięć. Głównie do szczegółów prowadzonych czynności i  towarzyszących  im okoliczności. Ot wydawałoby się zwykła ludzka ułomność. Nam do tej pory naiwnie myślących, że wręcz odwrotnie, zdolność do zapamiętywania i kojarzenia faktów to cechy, które raczej predestynują do tego trudnego zawodu. Remedium na braki pamięci także innych świadków może się okazać materiał filmowy jaki zarejestrowała jedna ze stacji TV już następnego dnia po wypadku w Katlewie. Sąd w styczniu zwrócił się o takie nagrania, które w pewnym stopniu będą jakimś materiałem pomocniczym w toczącej się sprawie.

(12.02.2012 Grzegorz Podkomorzy fot.gp)